Anna van der Aar de Sterke - wie herinnert zich haar nog? De Delftse jonkvrouwe richtte in 1782 een vrouwelijk dichtgenootschap op, in een tijd dat dichten in verenigingsverband nog echt een mannending was. Ze was wel lid van een paar van die mannelijke genootschappen, maar als vrouw mocht ze niet deelnemen aan de voorleesavonden. En dus besloot ze - geheel tegen de gewoonte van die tijd in - om dan maar zelf een club voor vrouwen op te richten. "Wat genoegen, hartvriendinne! Heden is het reeds twee jaar, dat we in ongestoorde vriendschap weeklyks komen bij elkaar", zo dichtte ze in 1784. Nee, de dichtwerken van het genootschap waren niet zo verheven en nog erg prozaïsch.
Zo gaat dat met veel gedenkwaardige personen in het nieuws: voor je het doorhebt zijn ze weer vergeten. Een eigen straatnaam had nou juist kunnen helpen om ze in onze herinnering voort te laten leven. Voor Anna zou dat in Delft misschien in de Voorhof kunnen, tussen de andere dichters. Of in de Westlandhof, tussen de andere vrouwen die voor hun rechten opkwamen. Of anders in de Binnenstad, waar ze ooit woonde. Hopelijk zijn we haar nog niet vergeten op het moment dat daar ergens een nieuwe straat wordt aangelegd.
Reacties
Je hebt helemaal gelijk, ik bedoelde juist het tegenovergestelde. Ik heb het aangepast.